Sinds 2005 proberen de provincie Oost-Vlaanderen, de Vlaamse Waterweg en de stad Dendermonde tevergeefs een watergebonden industrieterrein te realiseren op de Briel in Baasrode. Door de jaren heen zijn talloze plannen de revue gepasseerd, maar de essentie blijft ongewijzigd: telkens worden nieuwe variaties op hetzelfde thema gepresenteerd, zonder dat dit ooit tot een aanvaardbare of realistische conclusie leidt.
Of het nu gaat om de ontsluitingsproblematiek of de eindeloze sage rond spoorlijn 52 – waarbij de scenario’s wisselen van stoomtrein tot afbraak en weer terug naar goederenvervoer – de uitkomst blijft steevast hetzelfde: torenhoge kosten die niet in verhouding staan tot het resultaat.
Ondertussen betaalt de lokale bevolking de prijs. De aanhoudende onzekerheid over de leefbaarheid van hun woonomgeving heeft ertoe geleid dat mensen zelfs hun woning hebben verkocht. De onderstaande tijdslijn legt dit patroon van herhaling pijnlijk bloot. Het is dan ook hoog tijd om de vicieuze cirkel te doorbreken: moeten we het geweer niet van schouder veranderen en eindelijk uitkijken naar een zinvolle en duurzame inrichting van dit gebied?